Waarom wij tegen de fusie stemden…

Bij de bespreking van het punt over de fusie werd volgende tekst gebracht:

Voorzitter

Burgemeester

Collega’s

Sta me toe te beginnen met de zeggen dat ik hier het debat over de fusie niet meer ga voeren. Voor zover het ooit gevoerd is, is het nu te laat. Ik beperk me tot vaststellingen.

Qua moderniteit haalt de fusiewerkwijze het nipt van deze foto…

Ten eerste: toen ik bij het bezoek van enkele inwoners stelde dat er geen enthousiasme was over de fusie werd me dat een beetje kwalijk genomen. De cijfers bewijzen mijn gelijk. Op de infovergaderingen alles samen zo’n 400 naar de foto’s dolenthousiaste inwoners. U zal zeggen ‘het waren er meer’ maar in de praktijk leek deze toernee een rondrijzend circus. Er zijn dan de 500 bezoekers van de naamonthulling in de Kokorico. En tot slot: 4500 stemmers van alle +12-jarigen in de 3 gemeenten samen.

Indrukwekkend?

Laat ons ernstig zijn: neen. Van uit de luie zetel even inloggen met uw rijksregister om een stemmetje uit te brengen voor een naam en ongeveer 20% van de stemgerechtigden nemen deel? Is het dat maar? Bij een gemeentelijk referendum gaan de stembrieven onherroepelijk de vuilnisbak in. Nu wordt het verkocht als inspraak.

Maar daar ging het uiteraard ook niet over. Ik citeer de burgemeester van Nevele in Wij-krant: “Hier en daar klinkt een kritische noot omwille van het feit dat er geen inspraak is. Als alle politieke partijen nagenoeg op dezelfde lijn zitten is een democratische besluitvorming zeker aanwezig. Inspraak leidt bovendien dikwijls tot het zaaien van verdeeldheid tussen inwoners”. En hij staat niet alleen: uit Het Nieuwsblad van 13 december kunnen we citeren uit het antwoord van gouverneur Briers naar aanleiding van een klacht van een gemeenteraadslid dat er te weinig transparantie was maar dat er voldoende kennis was om over de fusie te oordelen. Gemeenteraadsleden moeten hun rechten op inzage maar gebruiken. Eigenlijk toch wel de wereld op zijn kop.

Conclusie? Je betrekt de burger enkel voor het noodzakelijke en de gemeenteraadsleden beslissen met meerderheid tegen oppositie. Als er al oppositie is. Maar met welk mandaat beslist men hierover? Het bewijst eens te meer dat inspraak maar zo ver gaat als de achterkamertjes het toelaten. Er is sinds 1976 gewoon niks veranderd.

En laat ik het ook even hebben over dat rondreizend circus als tweede. Ik hou er van om de buurgemeenten te bezoeken. Alleen graag als gewone bezoeker. De wijze waarop sommige politici Maar zich opstelden gaf zowaar de indruk dat niet alleen al beslist was over de fusie en wie weet de naam maar dat met ‘Conquest of Paradise’ van Vangelis meteen ook het nieuwe volkslied was gekozen en dat onze nieuwe leiders als Karel de Vijfde de Lieve afgevaren kwamen.

De enige keer dat er kritische geluiden te horen waren bleek dat nog in een besloten zitting te zijn waar de raadsleden dan nog op het hart werd gedrukt dat er geen politieke vragen mochten gesteld worden. Al goed dat schepen Laroy even uit zijn rol leek te gaan vallen.

Want op basis van wat moeten wij over de fusie oordelen?

Ja, er is besparing in het politiek personeel. Ik vraag me wel af wie dit als argument gebruikt in het politiek debat de geloofwaardigheid van het eigen werk niet ondergraaft. De betekenis van verkozenen wordt op een andere schaal bijzonder duidelijk vanavond op 1000 kilometer van hier. En ik kan maar hopen dat de standvastigheid het daar haalt van politiek opportunisme en negationisme tot op de hoogste politieke niveaus. Maar indien men de rol van woordvoerder namens zijn kiezers een dure kost voor de maatschappij vindt…niemand verplicht u hier te zijn.

En qua verkozenen toch deze bedenkingen: vooreerst is deze schaalvergroting een zoveelste element in de greep van de nationale partijen op de lokale politiek. Daarenboven zal het de onherkenbaarheid van de politiek nog groter maken dan nu al het geval is. En tot slot heeft Nederland bewezen dat de schaalvergroting vooral een verschraling betekent qua verkozenen. Zo blijven enkel de gepensioneerden over met de nodige tijd om aan politiek te doen. Dit maakt de democratie – en zeker de lokale – minder herkenbaar voor een groot deel van de samenleving.

De schaalvergroting gaat niet gepaard met meer beleidsinstrumenten. Dat beantwoordt niet aan de visie van de kiezer die – en dat wordt ook onderkend – zich steeds vaker richt tot het lokale bestuur. Dat lokale bestuur krijgt dan wel uitvoerende taken doorgeschoven maar in de praktijk blijft het medebewind. Niks meer, niks minder.

De rol van de gemeenteraad verandert ook niet. De beperkte inbreng van de gemeenteraad in dit debat was dan ook symptomatisch. Eerst keuren we een voorbereid verhaaltje goed en de invulling gebeurt door de ambtenarij. Als alles is beslist mogen we nog eens zeggen dat het goed is.

Belangrijke vaststelling is ook dat hoe die werking er dient uit te zien onttrokken wordt aan de raden. Natuurlijk moet de kiezer beslissen. Maar een geleidelijk proces waarbij duidelijk afgelijnd te werk gaat is in dit debat onbestaande: niet voor het personeel, niet voor de politie, niet voor de hulpverleningszones, niet voor… behalve dan voor de politici. Laat ons zeggen: deze fusieoperatie past in de wijze waarop Vlaanderen bestuurd wordt: wat we zelf doen hadden we beter niet gedaan.

De gevolgen zijn veel vragen. Over hoe de werking zal gebeuren. Wie waar komt te zitten. Wat de gevolgen van die beslissingen zijn. Want hoe dan ook: de volgende legislatuur zal er één van zijn grondige veranderingen en waar het maar de vraag is wat er van beleid zal komen.

Eén zaak is alvast wel duidelijk: een kost. En dan in de eerste plaats voor wie de straatnaam verandert. Ja, ze mogen kiezen voor de nieuwe naam: fusieweg, zondernaamstraat, akkoordweg en achterkamertjesdreef zullen het ook nu weer niet halen. Maar de kost is voor die inwoners meer dan een aantal documenten van de gemeente.

Ik herinner me nog de kop: ‘beter één jaar rommelen dan nog eens 6 jaar’. Sta me toe deze platitude vanuit mijn overtuiging te verwerpen.  Ik ben er stellig van overtuigd dat wij als gemeenteraad in die 6 jaar – en na een grondig debat-  veel waardevoller werk hadden kunnen doen in de voorbereiding van een fusie dan wat nu gebeurt. Ik ben er stellig van overtuigd dat wij als gemeenteraad beter hadden kunnen waken over de belangen van onze inwoners dan wat er nu gebeurt. Ik ben er stellig van overtuigd dat dit het draagvlak voor fusie had bevorderd in plaats van hoe het nu gebeurd.

Alles welbeschouwd blijft deze fusieoperatie een met belastinggeld gevoerde mediashow. Zonder duidelijke visie, zonder coördinatie en zonder transparantie. Wie dit vandaag goedkeurt moet zich afvragen waar ze eigenlijk wel nog tegen willen stemmen.

En al ben ik vanavond misschien de enige… dit is geen goed voorstel en niet in het belang van onze inwoners.”

Geert Neirynck

 

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail